Metrika članka

  • citati u SCindeksu: [2]
  • citati u CrossRef-u:[2]
  • citati u Google Scholaru:[=>]
  • posete u poslednjih 30 dana:16
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:9
članak: 1 od 1  
Ratarstvo i povrtarstvo
2016, vol. 53, br. 1, str. 20-23
jezik rada: engleski
vrsta rada: izvorni naučni članak
doi:10.5937/ratpov53-8807

Creative Commons License 4.0
Intrapopulaciono poboljšanje prinosa i dužine života lucerke
Naučni institut za ratarstvo i povrtarstvo, Novi Sad

e-adresa: dragan.milic@ifvcns.ns.ac.rs

Projekat

Povećanje tržišnog značaja krmnih biljaka oplemenjivanjem i optimizacijom tehnologije proizvodnje semena (MPNTR - 31024)

Sažetak

Lucerka (Medicago sativa L.) je najvažnija krmna biljka u svetu, kako sa stanovišta površina koje zauzima tako i njene ekonomske vrednosti predstavljene kroz visok prinos, trajnost (dužinu života), odličan kvalitet i energetsku vrednost. Koncept intrapopulacionog oplemenjivanja kod lucerke podrazumeva direktnu selekciju na prinos primenom rekurentne fenotipske selekcije uz korišćenje testova potomstava. Značajne razlike između genotipova su zabeležene za prinos zelene krme i suve materije. Variranje osobina prinosa je bilo značajno veće na nivou cele populacije nego kod odabranih biljaka. Budući koraci u oplemenjivanju lucerke su sledeći: odabrane biljke će se umnožavati u izolaciji sa ciljem stvaranja nove, popravljene populacije. Novostvorena populacija će se testirati sa nekim od progenih testova i porediti sa početnom populacijom (sorta Nijagara) i komercijalnim sortama lucerke. Nova populacija biće testirana DNK markerima u cilju provere homogenosti, tj. u cilju provere genetičke ujednačenosti. Programi oplemenjivanja lucerke trebalo bi da se fokusiraju na prinos per se, uz korišćenje starih i novih znanja vezanih za genetičku kontrolu agronomski važnih osobina, uz adaptaciju postojećih i razvoju novih oplemenjivačkih procedura.

Ključne reči

intrapopulaciono poboljšanje; lucerka; oplemenjivanje; prinos; trajnost

Reference

Bouton, J. (2006) The economic benefits of forage improvement in the United States. Euphytica, 154(3): 263-270
Brummer, E.C., Luth, D., Riday, H. (1999) Breeding for heterosis using traditional and marker assisted methods. u: The Alfalfa Genome, 1-4 August, Madison, Wisconsin, Retrieved from: http://www.naaic.org
Brummer, E.G. (1999) Capturing heterosis in forage crop cultivar development. Crop Science, vol. 39, str. 943-954
Casler, M.D., Brummer, E. C. (2008) Theoretical Expected Genetic Gains for Among-and-Within-Family Selection Methods in Perennial Forage Crops. Crop Science, 48(3): 890
Li, X., Brummer, E. C. (2012) Applied Genetics and Genomics in Alfalfa Breeding. Agronomy, 2(4): 40-61
Michaud, R., Lehman, W.F., Rumbaugh, M.D. (1988) World distribution and historical development. u: Hanson A.A., Barnes D.K., Hill R.R.Jr [ur.] Alfalfa and Alfalfa Improvement, Wisconsin: A.S.A., CSSA, SSSA, Madison, Agronomy Monograph br. 29, str. 125-162
Milić, D., Taški-Ajduković, K., Nagl, N., Katanski, S., Katić, S. (2013) Heterosis in alfalfa breeding. Ratarstvo i povrtarstvo, vol. 50, br. 3, str. 60-64
Milić, D., Katić, S., Katanski, S., Dugalić, G., Bokan, N., Vasiljević, S. (2014) Effect of genotype and applied management on alfalfa yield and quality. Ratarstvo i povrtarstvo, vol. 51, br. 2, str. 91-99
Rowe, D.E., Hill, R.R.Jr. (1984) Theoretical improvement of autotetraploid crops: Interpopulation and intrapopulation selection. United States Department of Agriculture Technical Bulletin, No. 1689, 32