Proces elektrohemijskog formiranja Ag2O na polikristalnom srebru iz rastvora 0,1 M, 0,3M, 1,0M i 2,0 M NaOH ispitivan je metodama ciklične voltametrije i potenciostatskog pulsa, dok je morfologija nastalih oksida ispitivana skenirajućom elektronskom mikroskopijom. Pokazano je da pri formiranju i redukciji oksida dolazi do hrapavljenja originalne površine elektrode i da je hrapavljenje izraženije u koncetrovanijim rastvorima hidroksida. Zbog toga su za ispitivanje nukleacije oksida korišćeni samo prvi ciklični voltamogram ili prvi puls primenjen na sveže pripremljenom polikristalu srebra.Formiranje oksida Ag2Ookarakterisano je pojavom dva strujna vrha na cikličnim voltamogramima u svim ispitivanim rastvorima. Na potencijalima prvog strujnog vrha formira se nehomogeno raspoređen oksid (nukleacija se odvija na aktivnim mestima – defektima na površini srebra), dok se na potencijalima drugog strujnog vrha formira homogeno raspoređen, gusto pakovan oksid sa kristalima znatno manje veličine od onih koji karakterišu oksid nastao na potencijalima prvog strujnog vrha. Analizom strujnih odgovora na pulseve konstatnog potencijala pokazano je da proces nije kontrolisan difuzijom Ag+ jona kroz porozni (ili kompaktni) oksidni film,2,5,7,10 da je mehanizam formiranja oksidnog filma znatno komplikovaniji i da zavisi od koncentracije hidroksida. Takođe je pokazano da formiranje oksida sledi osnovne zakonitosti nukleacije i rasta tro-dimenzionalnih kristalnih zrna, odn. da se pri negativnijim potencijalima formiraju veći kristali (prvi strujni vrh), dok se pri pozitivnijim potencijalima (drugi strujni vrh) formiraju manja kristalna zrna Ag2O.

Ag2O formation; 3D nucleation and growth; morphology; surface roughening