Kvantitativni i kvalitativni podaci o radiolizi proteinskih struktura srednje kompleksnosti mogu biti od velikog potencijalnog značaja za bolje razumevanje bioloških efekata jonizujućeg zračenja in vivo. Jedan takav model-sistem predstavlja proteinski hidrogel guste frakcije belanca jajeta, čija mrežasta struktura nalikuje strukturi mukoidnih tkiva sisara. U ovom radu proteinski hidrogel guste frakcije belanca zasićen je u jednom slučaju sa N2O, a u drugom sa Ar i ozračen dozama od 1,5 do 45 kGy na 60Co izvoru gama zračenja. Promene molekulske mase proteina hidrogela su analizirane ekskluzionom hromatografijom na Sephadex G-200, denaturišućom elektroforezom na SDS-poliakrilamidnom gelu i merenjem viskoznosti i turbidnosti. Rezultati merenja su pokazali da zračenje dovodi do razgradnje mrežaste strukture hidrogela belanca i da dovodi do umrežavanja i kidanja njegovih proteina. Razgradnja proteinske mreže guste frakcije se dešava u reakciji redukcije R-S-S-R mostova hidratisanim elektronom i preko kidanja proteina koje se dešava u direktnoj akciji zračenja, odnosno kada se jonizacije i ekscitacije velike gustine ("blobs" i "tracks") dešavaju na molekulima proteina ili njihovim agregatima, a ne na molekulima rastvarač a (vode). Umrežavanje proteina je inicirano reakcijom proteina sa OH radikalom u kojoj dolazi do apstrakcije vodoničnog atoma. Ta reakcija je inhibirana u oblasti malih doza ("1,5 kGy) usled spore difuzije radikala i antioksidativnog dejstva glukoze koja je sastavni deo belanca.

radiation; irradiation; protein; egg white; ovalbumin; ovomucin