Članak analizira građu dobijenu intervjuima u okviru istraživanja "Politika i svakodnevni život - tri godine posle" u pogledu tri krupne teme: odnos prema politici, promena društvenog poretka i demokratska javnost. Analiza se usredsređuje na ambivalencije izražene u iskazima ispitanika koje, ispod opšte atmosfere razočaranosti i nezadovoljstva, mogu kriti očuvane rezultate prethodnog "socijalnog učenja" i njihove pozitivne potencijale. Osnovni cilj je ispitati u kojoj meri su procesi političkog sazrevanja građana, uočeni u istraživanju iz 2002, nastavljeni i u kasnijem razdoblju. Posle izdvajanja jednog broja pomaka u odnosu na stavove prema političkoj sferi iz 2002, koji u osnovi ne protivreče tada ocrtanim tendencijama (democionalizacija i depersonalizacija politike, insistiranje na efikasnosti nosilaca javnih funkcija i na profilisanju političke scene), zaključuje se da proces racionalizovanja političke kulture nije prekinut, ali se u novim uslovima očituje na drugačiji način. Republikansku euforiju iz neposredno postpetooktobarskog razdoblja zamenila je rezignacija, uz narastanje individualizma i okretanje profesionalnom postignuću.

politika; građani; politička kultura; društveni poredak; javnost; Srbija