Metrika

  • citati u SCIndeksu: [2]
  • citati u CrossRef-u:0
  • citati u Google Scholaru:[]
  • posete u poslednjih 30 dana:4
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:0

Sadržaj

članak: 1 od 1  
2017, vol. 23, br. 1, str. 8-17
Iskustva u intraoperativnom spasavanju autologne krvi u pedijatriskoj kardiohirurgiji
aVisoka zdravstvena škola strukovnih studija, Beograd-Zemun
bUniverzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, Institut za zdravstvenu zaštitu majke i deteta Republike Srbije 'Dr Vukan Čupić'
cKlinički centar Srbije, Klinika za hematologiju, Beograd
dBolnica 'Sveti Sava', Beograd
eUniverzitet u Beogradu, Medicinski fakultet, KBC 'Bežanijska kosa'
fStomatološka ordinacija 'M i M dental office', Niš
gOsnovna škola 'Jajinci' Beograd

e-adresadr.bratislavstankovic@gmail.com
Ključne reči: intraoperativno spasavanje autologne krvi; 'Cell-Saver'; 'cost benefit'; alogena krv
Sažetak
Uvod/cilj. Razvoj moderne transfuziologije kao multidisciplinarne nauke, nova saznanja o bezbednosti krvi i hemoprodukata, kao i sve šira primena krvi i/ili hemoprodukata (hemoterapija), uslovili su potrebu za razvojem alternativa alogene krvi. Drastična smanjenja broja dobrovoljnih davalaca krvi kod nas i u svetu, nametnula su potrebu za razvojem alternativnih strategija za alogenu transfuziju krvi. Ciljevi istraživanja bili su: upotreba 'Cell-Saver' (CS)-a u pedijatrijskoj kardiohirurgiji; analiza smanjene upotrebe alogene krvi i/ili hemoprodukata upotrebom 'CS'-a; procena 'cost benefit-a' ove strategije autologne transfuzije; utvrđivanje povećane intraoperativne sigurnosti kod kompleksnih, rekonstruktivnih i reoperacija u kardiohirurgiji upotrebom 'CS'-a koja je kombinovana sa ultrafiltracijom; i dokaz poboljšanja hemodinamskog i hemoreološkog statusa operisanog deteta. Metode. Retrospektivna studija je sprovedena u Službi za kardiotorakalnu hirurgiju Instituta za zdravstvenu zaštitu majke i deteta Srbije 'Dr Vukan Čupić' u periodu od decembra 2007. do juna 2012. godine. Eksperimentalna grupa (grupa I) obuhvatala je 63 pacijenta (starosti od 12 dana do 16 godina i 4 meseca, telesne mase (TM) između 2,9 kg i 80 kg - srednja TM je 28.3 kg). Kod ove grupe, 46 pacijenata je podvrgnuto rekonstruktivnim operacijama; troje je pripadalo 'Jehovinim' svedocima, a troje je imalo hematološke poremećaje. Kontrolnu grupa (grupa II) obuhvatalo je 60 pacijenata sličnog uzrasta i TM kod kojih su kardiohirurške procedure rađene bez upotrebe 'CS'-a i sa primenom alogene krvi i/ili hemoprodukata u transfuziološkom zbrinjavanju. U toku studije praćeni su: vrednost hematokrita (Hct), broj trombocita, fibrinogen, protrombinsko vreme (PT) i aktivisano parcijalno tromboplastinsko vreme (aPTT), nakon 3, 6, i 12 sati postoperativno u odnosu na kontrolnu grupu. Vršena su poređenja zapremine postoperativnog krvarenja kod pacijenata I sa II grupom (1h, 4h, 7h, 11h, 15h, 21h i 24h) i analizirana je količina upotrebljene alogene i autologne krvi i/ili hemoprodukata korišćene u transfuziološkom zbrinjavanju za vreme hospitalizacije I grupe u poređenju sa grupom II. Rezultati. Postoperativna administracija alogene krvi i/ili hemo produkata statistički je manja u grupi I, nego u grupi II. Količina spasene krvi po operaciji se kretala od 210 do 620 ml, a vrednosti Hct intraoperativno 'spasene' autologne krvi su bile između 0,32 l/l i 0,38 l/l. Raspon vrednosti preoperativnog u odnosu na postoperativni Hct je manji u grupi I. Totalni volumen postoperativnog drenažnog sadržaja statistički značajno je manji u grupi I u poređenju sa grupom II. Postoperativni Hct je bio statistički značajno viši kod bolesnika u grupi I, u poređenju sa istim operativnim korišćenjem alogene krvi i/ili hemoprodukata kod pacijenata u grupi II. Postoperativne vrednosti broja trombocita, fibrinogena, PT i aPTT nisu pokazale statistički značajnu razliku između bolesnika grupe I i i grupe II. Zaključak. Dobijeni rezultati ukazuju na pozitivan terapijski efekat primene 'CS'-a najčešća kod reoperacija. Sa uvođenjem 'zvona' malih zapremina, upotreba CS-a je postala sastavni deo pedijatrijske kardiohirurgije, nezavisno od telesne mase, uzrasta i telesne površine deteta. U izvođenju intraoperativnog 'spasavanja' autologne krvi pomoću 'CS'-a, u praćenju pedijatrijskih pacijenata u perioperativnom i postopertivnom periodu, nemerljiv značaj ima timski rad perfuzera, strukovnog specijaliste sestrinstva, pedijatra, kardiohirurga i transfuziologa.

O članku

jezik rada: srpski
vrsta rada: originalan članak
objavljen u SCIndeksu: 01.06.2017.

Povezani članci

Nema povezanih članaka