Metrika članka

  • citati u SCindeksu: 0
  • citati u Google Scholaru:[=>]
  • posete u prethodnih 30 dana:22
  • preuzimanja u prethodnih 30 dana:8
članak: 1 od 17  
Back povratak na rezultate
Zbornik radova Akademije umetnosti
2017, br. 5, str. 9-13
jezik rada: srpski
vrsta rada: intervju
doi:10.5937/ZbAkUm1705009P

Creative Commons License 4.0
Muzika je stvar koja dolazi iz glave i iz srca - intervju s maestrom Mladenom Jaguštom
Univerzitet u Novom Sadu, Akademija umetnosti, Katedra za muzikologiju i etnomuzikologiju, Novi sad

e-adresa: iraprodanovkrajisnik@gmail.com

Sažetak

Mladen Jagušt (10.decembar 1924, Sunja, Kraljevina SHS, danas Hrvatska), jedan je od najistaknutijih jugoslovenskih dirigenata horske, operske, simfonijske i oratorijumske literature, s uzornom međunarodnom karijerom. Još kao mladić dirigovao je horom u svojoj osnovnoj školi, i kasnije, u gimnaziji. Pored toga, svirao je violinu, klavir i harmoniku. Na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji bio je učenik čuvenog Fridriha Cauna kod koga je diplomirao 1949. godine. Svoje praktično osposobljavanje za dirigentski poziv počeo je još 1945. godine s Horom 'Ivan Goran Kovačić',koji je i osnovao. Radio je i s Kamernim horom Radio Zagreba, te kao korepetitor i dirigent zagrebačke Opere. Rukovodi Horom i Orkestrom Umetničkog ansambla Doma JNA u Beogradu u periodu 1957-66, a dirigent i direktor Opere i Baleta Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu bio je od 1. jula 1966. do 31. decembra 1970. Nakon odlaska iz Novog Sada, bio je dirigent i šef Simfonijskog orkestra i Hora RTV Beograd. Dobitnik je Oktobarske nagrade grada Novog Sada, Oktobarske nagrade grada Beograda, Vukove nagrade, a nagradu Udruženja kompozitora Jugoslavije dobio je za izvođenje domaćih autora i snimke tih izvođenja (Koštana, Ohridska legenda, kao i kompletan opus Stevana St. Mokranjca). Delovao je i kao redovni profesor na Akademiji umetnosti u Novom Sadu i Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a za rad s Orkestrom novosadske Akademije dobio je i Nagradu za životno delo. Gostovao je u Austriji, Belgiji, Engleskoj, Italiji, Kanadi, Kubi, Mađarskoj, Maroku, Nemačkoj, Poljskoj, Rusiji, Rumuniji, Švajcarskoj i Ukrajini, kao i u svim većim centrima bivše Jugoslavije. Osamdeset godina života i 60 godina umetničkog rada obeležio je izvođenjem Rekvijema Đuzepea Verdija 2004. godine, a Bramsov Requiem izveo je u decembru 2016. godine s Orkestrom i Horom RTV Beograd, kako sam ističe, 'za sebe'. Tokom čitavog života, paralelno s dirigovanjem, posvetio se i slikarstvu i ostvario brojne izložbe, uglavnom akvarela.