Mehanizmi ego odbrane su specifični, nesvjesni obrasci funkcionisanja kojima se koristi ego u svrhu dosezanja psihičkog ekvilibrijuma. Mobilizacijom ovih manevara ego nastoji od svijesti držati udaljenim infantilne nagonsko - afektivne porive koji, obzirom da su pobuđeni permanentnim agiranjem zabranjenih libidnih i agresivnih pulzija, bivaju opasni po ličnost. Ovisno o tome do kojeg stupnja je individua dosegla stepen maturacije, u borbi s zahtjevom da se ostvare nagonsko-afektivna htijenja i istovremeno i zabrane koristit će se specifičnim ego odbranama. Granično organizovani subjekt odlikuju difuzija identiteta i poremećaj odnosa s realitetom, uz intaktan kapacitet za testiranje istog. Uz korišćenje neurotskih mehanizama ego odbrane ovi subjekti koriste se i tzv. primitivnim odbranama. Centralni defanzivni obrazac granične organizacije je spliting (cijepanje). Njime subjekt dijeli self i vanjske objekte na isključivo 'dobre' i isključivo 'loše'. Na isti se nadovezuju i druge primitivne odbrane poput primitivne idealizacije, projektivne identifikacije, negiranja, omnipotencije i devalvacije. Cilj ovog rada je da se kroz kazuistički prikaz ilustruje korišćenje primitivnih mehanizama ego odbrane kojima se, tipično, koriste granično organizovani subjekti obzirom da je poznavanje strukture ličnosti analizanda, čiji značajan sadržatelj su i odbrane, neophodan preduslov za provođenje analitičkog psihoterapijskog postupka primijenjenog u ovom radu. Ilustraciji ego odbrana se pristupilo u odnosu na sadržaje dobivene tokom inicijanle faze sprovođenja analitički orijentisanog psihoterapijskog postupka.

mehanizmi ego odbrane; granična organizacija ličnosti; kazuistički prikaz; analitički orijentisana psihoterapija