Metrika članka

  • citati u SCindeksu: [1]
  • citati u CrossRef-u:0
  • citati u Google Scholaru:[=>]
  • posete u poslednjih 30 dana:1
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:0
članak: 8 od 23  
Back povratak na rezultate
ABC - časopis urgentne medicine
2011, vol. 11, br. 2-3, str. 50-57
jezik rada: srpski
vrsta rada: originalan članak
objavljeno: 01/02/2018
Prisustvo članova porodice tokom reanimacije
Dom zdravlja Subotica, Služba hitne medicinske pomoći, Subotica

e-adresa: elica@open.telekom.rs

Sažetak

Cilj rada: Prikaz stava i iskustva lekara iz Službe hitne medicinske pomoći (SHMP) o prisustvu članova porodice tokom reanimacije kao i njihov uticaj na tok reanimacije. Metode rada: Sprovedeno je anonimno anketno istraživanje lekara zaposlenih u SHMP širom Vojvodine. Anketa je sačinjena od 15 tvrdnji i sadržala je stavke (ajteme) čiji su odgovori skorovani na Likertovoj petostepenoj skali. Statistička obrada podataka je bila u statističkom programu STA ver. 4.0. Rezultati: Upitnik je rešavalo 72 lekara iz SHMP, 52 doktora medicine (73%) a 20 specijalista (27%). Analizom anketa su dobijeni podaci da je 50 lekara (70%) protiv toga da članovi porodice prisustvuju reanimaciji. Kao najčešći razlog navedene su verbalne pretnje ‐ 24 lekara (48%). Analizom glavnih komponenti skale stavova prema prisustvu članova porodice u toku reanimacije ukazuje na šestofaktorsko rešenje ove skale. Prema stavovima lekara iz SHMP u Vojvodini, prisustvo članova porodice najčešće 'nikad' ne utiče na tok reanimacije, što je u korelaciji sa činjenicom da u većini slučajeva članovi porodice ni ne prisustvuju, jer je ranije zataraženo od njih da napuste prostoriju. Retko je insistiranje pojedinih članova porodice da prisustvuju reanimaciji (ST 4 ). Ukoliko i prisustvuju reanimaciji, veoma retko ima saradnje sa njihove strane (ST 8). To se može objasniti stresnom situacijom, psihičkom uznemirenošću kao i lošom edukacijom stanovništva. Zaključak: Prisustvo članova porodice tokom reanimacije ne utiče na sam tok reanimacije, ali je po stavu lekara iz Vojvodine, poželjno da se ne nalaze u prostoriji u kojoj se ona vrši.

Ključne reči

Reference

American Heart Association (2000) Guidelines for Cardiopulmonary Resuscitation: Part 2: Ethical aspects of CRP and ECC. Circulation, 102 (suppl): I 12‐I21
American Heart Association (2010) Guidelines 2010 for cardiopulmonary resuscitation and emergancy cardiovasculare care. Circulation, 18: 1364‐1388
Boehm, J. (2008) Family presence during resuscitation. May, http://www.zoll.com/CodeCommunicationsNewsletter/CCNL05_08/CodeCommunications05_08.pdf, 2008 July 9
Booth, M.G., Woolrich, L., Kinsella, J. (2004) Family witnessed resuscitation in UK emergency departments: a survey of practice. European Journal of Anaesthesiology, 21(9): 725-728
Boucher, M. (2010) Family-witnessed resuscitation. Emergency Nurse, 18(5): 10-14
Doyle, C.J., Post, H., Burney, R.E., Maino, J., Keefe, M., Rhee, K.J. (1987) Family participation during resuscitation: An option. Annals of Emergency Medicine, 16(6): 673-675
Fajgelj, S. (2003) Psihometrija - metod i teorija psihološkog merenja. Beograd: Centar za primenjenu psihologiju
Halm, M.A. (2005) Family presence during resuscitation: a critical review of the literature. Am J Crit Care, 14: 511: 494
McClenathan, C.B.M., Torrington, C.K.G., Uyehara, C.F.T. (2002) Family Member Presence During Cardiopulmonary Resuscitation. Chest, 122(6): 2204-2211
Milivojević, Z. (2004) Emocije. Novi Sad: Prometej
Petković, S., Magdalenić, I. (1977) Elementi socijalne psihologije. Zagreb: Pravni fakultet Sveučilišta u Zagrebu, p. 234; 1st ed
Walker, W.M. (2006) Witnessed resuscitation: A concept analysis. International Journal of Nursing Studies, 43(3): 377-387