Akcije

Vojno delo
kako citirati ovaj članak
podeli ovaj članak

Metrika

  • citati u SCIndeksu: [3]
  • citati u CrossRef-u:0
  • citati u Google Scholaru:[]
  • posete u poslednjih 30 dana:5
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:4

Sadržaj

članak: 5 od 6  
Back povratak na rezultate
2019, vol. 71, br. 8, str. 32-51
Posebnost odnosa strateške kulture i strategije
Univerzitet odbrane, Institut za strategijska istraživanja, Beograd
Sažetak
Rad razmatra specifičan odnos strateške kulture i strateške misli, odnosno uticaj strateške kulture na sadržaj i smer strateških izbora i odbrambenu orijentaciju jednog društva. Opšta je saglasnost da strateška kultura, iako nedovoljno teorijski uobličen konstrukt, vrši značajan uticaj na karakter i smer odluka koje elita jednog koliktiviteta donosi u zaštiti fundamentalnih nacionalnih vrednosti i interesa. Međutim, u pokušaju da se taj odnos sadržajnije kvalifikuje, posebno da se te relacije kvantifikuju, javljaju se teško rešivi metodološki i drugi problemi. Jedna od osnovnih dilema koja prati odnos strateške kulture i strategije jeste njihova različita filozofska, politička, kulturološka i saznajna utemeljenost, imajući u vidu da je strateška kultura podjednako zasnovana na racionalnim i, još više, iracionalnim određenjima, dok je strategija primarno racionalno utemeljena aktivnost. Naime, strateška kultura podrazumeva ukupnost delovanja geografskih, istorijskih, religijskih, vrednosnih i drugih određenja jednog kolektiviteta, dok strateška misao podrazumeva jasno metodološko i racionalno vođeno promišljanje o načinima zaštite vitalnih nacionalnih interesa. Iz činjenice da je upravo strateška kultura proizvod ne samo racionalnih već i iracionalnih sila proizilazi teškoća njenog odnosa sa strategijom kao ekskluzivno intelektualne aktivnosti najvišeg reda. Da li je realno očekivati da strateška kultura, kao fenomen koji nije u punoj meri racionalno utemeljen, ima jasno uočljiv uticaj na strategiju kao racionalno prosuđivanje? Ne sporeći teškoće koje prate odnos strateške kulture i strategije, polazna hipoteza rada temelji se na stavu da strateška kultura utiče na značajne aspekte strateške misli, posebno kada je reč o načinu na koji se percipira vojna sila i njeno korišćenje u zaštiti primarnih vrednosti i interesa jednog društva.
Reference
Alastair, J. (1995) Thinking about Strategic Culture. International Security, 19(4): 32-32
Al-Rodhan, N. (2015) Strategic culture and Pragmatic National Interest. Conflict and Security, July
Betts, R. Is Strateg an Illusion. Internal Security, 25(2)
Biehl, H., Giegerich, B., Jonas, A., ur. (2013) Strategic cultures in Europe: Security and defence policies across the continent. Wiesbaden: Springer vs
Brodie, B. (1973) War and Politics. New York: Macmillan
Brodie, B. (2008) Strategy as a Science. u: Thomas G. Mahnken, Joseph A. Maiolo [ur.] Strategic Studies: A Reader, New York: Routledge
Fritz, E.W. (2006) Russia's Strategic Culture: Past, Present, and… in transition?. u: Comparative Strategic Cultures Curriculum, Defense Threat Reduction Agency-Advanced Systems and Concepts Office
Glišić, D. (2018) Uticaj strateške kulture na strateško mišljenje i delovanje Sjedinjenih Američkih Država u domenu nacionalne bezbednosti na početku 21. veka. Beograd: GŠU VA, završni rad
Gray, C. (2008) Why strategy is difficult. u: Thomas G. Mahnken, Joseph A. Maiolo [ur.] Strategic studies: A Reader, New York: Routledge
Gray, C. (2006) Out of the Wilderness: Prime time for strategic Culture. National Institute for Public Policy, Publication No. 0004
Gray, C. (1999) Modern Strategy. New York: Oxford University Press
Gray, C.S. (1999) Strategic culture as context: The first generation of theory strikes back. Review of International Studies, 25(1): 49-69
Greathouse, C.B. (2010) Examining the Role and Methodology of Strategic Culture. Risk, Hazards & Crisis in Public Policy, Vol.1: Iss. 1, Article 5 http//www.psocommons.org./rhcpp/vol1/iss1/art5
Jablonsky, D. (2001) Why is Strategy difficult. u: Guide to Strategy, US Army College, February
Katzenstein, P.J. (1996) The Culture of National Security: Norms and Identity in World Politics. New York: Columbia University Press
Kejgan, R. (2003) O raju i moći. Beograd: Čarobna knjiga
Kenedy, R. (2010) The elements of strategic thinking. u: Teaching Strategy: Challenge and Response, U.S.Army War College-Strategic Studies Institute
Kilibarda, Z. (2008) Osnove geopolitike. Beograd: FB
Kim, J. Cultural dimension of strategy and policy. http://www.StrategicStudiesInstitute.army.mil
Lantis, J.S., Howlet, D. Strategic culture
Longhurst, K. (2004) Germany and the use of force. Manchester-New York: Manchester University Press
Mahneken, T., Maiolo, J. (2008) Strategic studies: A Reader. New York: Routledge
Poirier, L. (2009) Misliti strategijski. Strategiquement, br.49
Rasmussen, V.M. What is the Use of It: Danish Strategic Culture and Utility of Armed Force. Cooperation and Conflict: Journal of the Nordic International Studies Association, Vol. 40 (1): 67-89
Simić, D. (2009) Svetska politika. Beograd: Čigoja štampa
Smith, S.B. (2012) The Geographic Origins of Strategic Culture. Khazar Journal of Humanities and Social Sciences, 14(4): 41-54
Snyder, J.L. (1977) The Soviet Strategic Culture: Implications for Limited Nuclear Operations. Santa Monica: RAND Corporation
Stojanović, S., Jeftić, Z. (2014) Savremeni svet i strategijska misao. u: Sadržaj bezbednosnih izazova Srbije na početku 21. veka, Beograd: Fakultet bezbednosti-Inovacioni centar
Strachan, H. (2008) The lost mening of Strategy. u: T. Mahneken, J. Maiolo [ur.] Strategic studies: A Reader, New York: Routledge
Šušnjić, Đ. (2015) Teorija kulture. Beograd: Zavod za udžbenike
Uz, Z.R. Strategic Culture: A Cultural Understanding of War
Višnjić, D. (2006) Strategija države kao sudbina nacije. Beograd: VIZ
 

O članku

jezik rada: srpski
vrsta rada: neklasifikovan
DOI: 10.5937/vojdelo1908032S
objavljen u SCIndeksu: 17.01.2020.