Metrika

  • citati u SCIndeksu: 0
  • citati u CrossRef-u:0
  • citati u Google Scholaru:[]
  • posete u poslednjih 30 dana:1
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:0

Sadržaj

članak: 3 od 6  
Back povratak na rezultate
2014, vol. 38, br. 1, str. 333-356
Romantičarski koreni Adornove teorije mimezisa
aUniverzitet umetnosti u Beogradu, Fakultet muzičkih umetnosti, Katedra za muzikologiju i etnomuzikologiju
bUniverzitet u Beogradu, Filozofski fakultet, Odeljenje za sociologiju

e-adresaadmolnar@sbb.rs
Projekat:
Identiteti srpske muzike u svetskom kulturnom kontekstu (MPNTR - 177019)
Izazovi nove društvene integracije u Srbiji: koncepti i akteri (MPNTR - 179035)

Ključne reči: Mimezis; racionalnost; romantičarska tradicija; Teodor Adorno; Novalis
Sažetak
U radu autori zastupaju stanovište da je u Estetičkoj teoriji Teodor Adorno otišao najdalje u oživljavanju romantičarske tradicije. Njegov koncept 'imanentnog uma stvari' (immanente Sachvernunft), koji se približava - pogotovo, ali ne i isključivo kroz umetnost - 'objektivnoj istini', pokazivao je jasnu sličnost sa estetikom Novalisa. Taj novi koncept uma (racionalnosti) dao je novo značenje Adornovom starom konceptu mimezisa: mimezis više nije bio osuđen da bude iracionalan i mogao je da bude pomiren sa umom. Afinitet ka ranoromantičarskoj estetici objašnjava i zašto je Adorno 'mimetičarom par excellence' nazvao jednog drugog ranog romantičara - Franca Šuberta.

O članku

jezik rada: srpski
vrsta rada: izvorni naučni članak
objavljen u SCIndeksu: 06.07.2015.

Povezani članci

Nema povezanih članaka