Metrika

  • citati u SCIndeksu: 0
  • citati u CrossRef-u:0
  • citati u Google Scholaru:[]
  • posete u poslednjih 30 dana:16
  • preuzimanja u poslednjih 30 dana:10

Sadržaj

članak: 4 od 14  
Back povratak na rezultate
2018, br. 2, str. 65-84
Odgovornost ugovornih strana kod ugovora o franšizingu
Univerzitet 'Mediteran', Pravni fakultet, Podgorica, Crna Gora

e-adresamilena.jokic@unimediteran.net
Sažetak
Posebnost ugovora o franšizngu, kao i činjenica da ih uglavnom diktiraju davaoci franšize koji žele da minimalizuju svoju eventualnu odgovornost, čine da su ovi ugovori interesantni sa aspekta odgovornosti ugovornih strana, jer pored uobičajnih postoje i neke specifične odgovornosti. Iz pojačane obaveze davaoca franšize da u predugovornoj fazi drugu ugovornu stranu informiše o budućem poslu, ustanovljena je pre­dugovorna odgovornost davaoca franšize, ako u toku trajanja ugovora korisnik otkrije da informacije koje su ga navele na zaključenje ugovora nisu bile tačne ili nisu bile potpune. Jedna od specifičnih odgovornosti davaoca franšize u okviru predugovorne faze je odgovornost za poslovni uspjeh korisnika franšize, jer davalac franšize u predugovornim informacijama često predočava potencijalnom korisniku previše optimističnu prognozu prihoda kako bi ga podstakao da se priključi mreži. Još jedno sporno pitanje vezano je za opseg i granice odgovornosti davaoca franšize povodom štete koju je korisnik franšize nanio trećim licima. Konfuziju naročito stvara okolnost da je odnos nezavisnosti davaoca i korisnika franšize prikriven sistemom standardizacije i unifikacije, što spolja stvara utisak jednog entiteta. Iako je sudska praksa kolebljiva kada je u pitanju odgovornost davaoca za neizvršenje ugovornih obaveza korisnika franšize prema trećim licima, nazire se tendencija pojačane odgovornosti davaoca franšize. Argumenti za ovu odgovornost zasnivaju se na kontroli koju davalac ima nad poslovanjem korisnika, ali i utisku koji je prisutan u javnosti da se radi o jednom entitetu.
Reference
Baillieu, V.D. (1988) Streetwise franchising. London: Hutchinson
Blumberg, I.P., Strasser, A.K. (1998) Enterprise liability in commercial relationships: Including franchising, licensing, health care enterprises, successor liability, lender liability, and inherent agency. Aspen Law & Business
Burns, T. (2007) The Legal Implications of Reputation Risk Management for Franchisors. Journal of International Commercial Law and Technology, Vol. 2, 4, 231-240
Diaz, B.O. (2008) Franchising in European Contract Law: A comparison between the main obligation of the contracting parties in the Principles of European Law on Commercial Agency, franchise and distribution contracts (PEL CAFDC). French and Spanish Law, Vol. 8, European Law Publishers
Flynn, R.M. (1993) The Law of Franchisor Vicarious Liability: A Critique. Columbia Business Law Review, 89-97
Mlikotin-Tomić, D. (1986) Ugovor o franšizingu. Zagreb
Parivodić, M.S. (2003) Pravo međunarodnog franšizinga. Beograd: Službeni glasnik
Perović, J. (2009) Zaštitne klauzule u međunarodnim trgovinskim ugovorima. Pravni život, 532(12): 477-502
Sappideen, C., O'Grady, P., Warburton, G. (2009) Macken's law of employment. Thomson Reuters, 6th ed
Spasić, I. (1996) Franchising posao. Beograd: Institut za uporedno pravo
Terry, L.A., Huan, L.J. (2013) Franchisor Liability for Franchisee Conduct. Monash University Law Review, Vol 39, 2
 

O članku

jezik rada: srpski
vrsta rada: izvorni naučni članak
DOI: 10.5937/spz1802065K
objavljen u SCIndeksu: 25.07.2018.
metod recenzije: dvostruko anoniman
Creative Commons License 4.0

Povezani članci

Nema povezanih članaka